Debat reportagefotografie NU (60 jaar Magnum photos – Stedelijk)

Ook ik was er bij op woensdagavond 5 maart. En ook ik moet iets schrijven over het grote debat reportagefotografie in het Stedelijk Museum dat niet verder kwam dan geframenteerde vragenrondjes en een slap interview met Magnum fotograaf Steve McCurry.

Het valt me op dat de traditionele media nauwelijks een reëel verslag van de avond geven. Laat ik dus beginnen met een link naar een weblog. PS : zie wat ik naderhand vond op het web!

Rood petje

Artikel Trouw

De Journalist

– Artikel Volkskrant : zie post 8 maart op Photography Weblog

– http://www.photoq.nl/articles/nieuws/actueel/2008/03/06/debat-over-reportagefotografie-te-breed-opgezet/” | Photoq

Het leek veel belovend : presentaties van sprekers die fotografen, agentschap en de kunstwereld vertegenwoordigden en die echt iets te melden zouden kunnen hebben. Verder aanwezig die avond een enthousiast publiek; de aanmeldingen overtroffen 100% de beschikbare plaatsen. Maar de stellingen bleken te vaag, te plat, waardoor het niet tot een debat kwam en er aanvulllende vragen gesteld moesten worden. Nergens was er echte focus op de kern : de overbrugging van de kloof tussen de pers/media en de kunstwereld. Is er onder fotografen een mentaliteitsverandering gaande – wil een fotograaf tegenwoordig liever in een museum terecht komen dan in een tijdschrift? Waarom? En andere voor mij gelieerde vragen. Waarin zijn musea geïnteresseerd (nieuwsfoto iconen?) en waarom? Moet er een kloof overbrugd worden? Wat is de toegevoegde waarde en voor wie? Ik miste een representant uit de kunstwereld/kunstmuseum bij het ‘debat’.

In feite draaiden -op de reflectie van Zarzycka na- de presentaties, visies, vragen en antwoorden steeds om de marketing-mogelijkheden van de documentaire fotografie. Op zich ook een interessant onderwerp maar naar mijn mening een andere discussie. (Ook moest ik steeds denken aan de parallellen “marketing autonome fotografie”).

Toch heb ik als beginnend fotograaf (momenteel landschap en portret) interessante dingen gehoord. En kregen de aanwezigen aan het einde van de avond ook fellere reacties te horen. We moeten onderscheiden : persfotografie (beeld bij tekst) én reportagefotografie én documentaire fotografie (eigen keuze en eigen stempel fotograaf ). Misschien ging het hier dus al mis…. (Maar inderdaad, de lijnen zijn niet helder…).
Ik heb gehoord dat een museum een extra platform voor een documentaire fotograaf kan zijn, waar het eigen verhaal verteld kan worden aan een nieuw publiek, maar dat het financieel niets extra biedt. Dat esthetiek de kijker helpt bij het bekijken van een foto en langer laat kijken. Dat kranten weinig betalen en weinig buitenland reportages brengen. Dat kranten en tijdschriften afhankelijk zijn van adverteerders en dat de tekst-beeld verhouding 75%-25% is maar dat er niet 25% van het budget naar fotografie gaat. Dat een fotojournalist nog nooit is doorgedrongen tot de hoofdredactie van een krant. Dat een fotoredactie organisatorisch ondergeschikt is. Dat fotografen commerciëler en actiever moeten worden : doe het zelf, beter. Ik heb gehoord dat documentaire fotografen combinaties kunnen maken met tijdschrift en museum en overheid of NGO bijvoorbeeld. Maar dat dit feitelijk dan ook afhankelijkheid betekent (weliswaar geen reclameshoot maar toch een compromis over dat wat je mag laten zien). Dat internet en internationaal gaan mogelijkheden bieden. Dat je bij elk project opnieuw presentatiekeuze moet afwegen : projectie, print of combinatie. Dat bij esthetische projectie het achtergrond verhaal (de historische registratie van een nieuwsfeit of een sociaal-maatschappelijk thema) verdwijnt. Dat constante vernieuwing moet. Het interview met Steve McCurry werd nergens echt interessant en is bij mij niet blijven hangen.

Het concept, de vorm en inhoud van het debat lagen niet op één lijn. Verder ben ik van mening dat een moderator moet modereren : hij faciliteert en stimuleert discussie en trekt die vlot als die verzandt. Een moderator is geen interviewer die vragen stelt. En als je vragen stelt, stel die dan scherp en focus op de kern. Organisator en moderator, misschien kun je hier meer mee doen dan met de allerlaatste opmerking uit de zaal…

Hier een link naar de lezing van : http://www.photoq.nl/news.php?newsid=2095″ | Rob Hornstra over documentaire fotografie.

Tot slot een tip voor iedereen die de tentoonstelling van Magnum in het Stedelijk nog gaat bekijken : loop eens een andere zaal in en bekijk ook de portretten van Rineke Dijkstra.

Video clip met Susan Meiselas in het Stedelijk over de tentoonstelling 60 jaar Magnum.

—————————————————————————————–

PS kijk eens naar deze vaststellingen en vragen :

“Lezingendag: ‘De reportage, het documentaire. Vaststellingen”

“Eerste vaststelling: reportagefotografie wordt vandaag niet langer beschouwd als een toonaangevend genre. Dit omwille van de soms wegkwijnende interesse vanwege de gedrukte media, waardoor de ‘normale’ band tussen fotograaf en bestemmeling (lezer, kijker) werd doorgeknipt. Vandaag bereikt de reportagefotograaf zijn publiek vooral via boek en tentoonstelling. Wat betekent deze verschuiving voor de geproduceerde beelden? In welke mate houdt de reportagefotograaf hier rekening mee tijdens het maken van zijn beelden? Hoe worden deze beelden vandaag ontvangen en getoond in fotomusea? Nemen fotomusea de kritische rol van het vroegere geïllustreerde tijdschrift over en wat zegt dat over de positie van een fotomuseum ten aanzien van de meer reguliere kunstmusea? Wat is hierin de rol van fotomanifestaties als Noorderlicht en/of Visa pour l’image?

Tweede vaststelling: de meer ambitieuze reportagefotografie schuift alsmaar meer op in de richting van een documentaire fotografie. Reden: de hedendaagse reportagefotograaf werkt voor een ander en meer veeleisend publiek dat met andere en meer hooggestemde verwachtingen naar fotografie kijkt. Hoe speelt de reportagefotograaf in op dit verlangen? Hoe ziet hij zichzelf vandaag? Welke functie ziet hij of zij voor zichzelf weggelegd? Hoe verhoudt hij zich tegenover andere visuele media die zich vandaag in heel wat meer aandacht mogen verlustigen? Welke specifieke bijdage kan het fotografische beeld vandaag nog leveren aan het maatschappelijke debat? Maar ook, waarom kiezen nogal wat kunstenaars voor het documentaire als visuele strategie?”

29.03.07 | Interview met oorlogsfotograaf en World Press Photo-winnaar James Nachtwey, Eén Vandaag.

Over the nature of his work/job and his goal as a photographer; to make photos that create awareness, that are published in mass media, that become part of the process of change and are part of people’s daily dialogue. Over the secondairy use and resonance of his pictures in books and musea. Very interesting listening, in line with above “debate”.

Interview Bruno Stevens – Brussel nieuws Tegenwoordig lijkt ook iedereen te kunnen en willen fotograferen?
Stevens : Dat vind ik niet echt een probleem. Erger is de grote hoeveelheid beelden. Mensen nemen gewoon niet meer de tijd om te kijken naar wat belangrijk is. Het is geweldig dat iedereen een camera heeft en wil fotograferen… Maar dat is geen fotojournalistiek. Je krijgt geen uitleg over wat er is gebeurd, de foto’s tonen alleen maar…”.

Flat eart news | Demise of photojournalism

About connecting with and involving an audience…

“She focussed only on Zuckerberg and didn’t connect with the audience. She left them out of the conversation and didn’t even allow questions until the very end of the interview. Big mistake. Today, you must always involve the audience in anything that takes place onstage. People want the interraction, they have the knowledge and–it’s more fun”. See Business Week : The Sarah Lacy/Mark Zuckerberg Fiasco Has Deep Meaning For Social Media – 12 March 2008

(Her)lees eens enkele reacties op het Dutch Eyes ‘debat’ 2007, Dutch Eyes, artikel Volkskrant – Marrie Bot, http://www.photoq.nl/articles/nieuws/actueel/2007/07/10/kritiek-op-dutch-eyes-is-buiten-proporties/” | kritiek buiten proportie en de Zilveren Camera discussies. Ook nog interessant : Volkskrant 21.08.06 | Geschiedenis van de persfotografie.
Documentaire fotografie en fotojournalistiek staan onder druk

16.03.08. NPS – De Kunst | Uitzending over hedendaagse fotografie – Waarheid en schoonheid, gaat dat samen en hoe dan? En: hoe fotogeniek is ellende en mag het zijn?

02.03.08 Piet Bakker | Reformatorisch Dagblad „Journalist moet ook commercieel denken”.

27.03.08 NRC : onderzoek naar toelatingsbeleiding kunstacademies

“Plasterk vindt dat mensen die voor een kunstopleiding kiezen zich moeten realiseren dat ze niet altijd met de kunst hun brood kunnen verdienen.

De bewindsman vindt dat de overheid zich telkens weer moet realiseren waarom zij kunst subsidieert. In deze kwestie is het scheppen van een goed kunstklimaat volgens hem van een andere orde dan het inkomen van de kunstenaars.

,,Het zijn vrije keuzes. Je moet alleen niet van de overheid verwachten dat die levenslang garant staat.” Er zijn kunstenaars die er een halve baan bij nemen, overwoog de cultuurminister. Kunstenaars hoeven van hem ook geen rekening te houden met de markt. ,,Het is hùn keuze. Ze kunnen ook denken: Ik schilder nog zo’n een gebakken eitje of een koe, dat vinden mensen leuk.” Daarnaast kunnen ze dan kunst scheppen die ze zelf echt de moeite waard vinden”.


TimesOnline | Martin Parr polarises the world of photography

” Parr remains characteristically unfazed. “I am very promiscuous. I do anything and everything. I like the fact that photography is high and low culture all in one. You can take an advertising shot and sell it as art, and vice versa. Part of my agenda as a photographer is to exploit my work in every possible way. Documentary, fashion, art are all so interconnected now, you can hardly tell them apart.””